Joke wilde op jonge leeftijd niets liever dan naar de kunstacademie, maar in die tijd waren de opvattingen daarover van dien aard dat een welopgevoed mens daar niet thuishoorde. Zeker niet op jonge leeftijd! Tekenen en schilderen bleven echter altijd een automatische uitlaatklep. Haar vader had begin 1900 hetzelfde meegemaakt toen hij kenbaar maakte naar het conservatorium te willen. Hij ging vervolgens medicijnen studeren, met muziek maken als hobby en uitlaatklep.

In haar werk zit veel symboliek. Geen boodschap als zodanig, maar een verbeelding van haar persoonlijke perceptie van opgedane ervaringen en emoties in het dagelijks leven. Na aansporing van haar leraressen kunstgeschiedenis en creatieve vakken bleef zij lerend (en met vallen en opstaan) doorgaan met verbeelden. Als autodidact volgde zij cursussen op allerlei gebieden (bijvoorbeeld etsen) en werd zij in de jaren ’90 van de vorige eeuw gevraagd voor exposities in onder andere België en Spanje. De meest recente vond afgelopen jaar plaats in Middelburg.